مرثیه

احمد شاملو: مرثیه (کانون پرورش فکری)

مرثیه

(در خاموشی فروغ فرخ‌زاد)

به جست‌وجوی تو

بر درگاه کوه می‌گریم،

در آستانۀ دریا و علف.

به جست‌وجوی تو

در معبر بادها می‌گریم

در چارراه فصول،

در چارچوب شکستۀ پنجره‌ئی

که آسمان ابرآلوده را

قابی کهنه می‌گیرد

. . . .

به انتظار تصویر تو

این دفتر خالی

تا چند

تا چند

ورق خواهد خورد؟



جریان باد را پذیرفتن

و عشق را

که خواهر مرگ است. ـ

و جاودانگی

رازش را

با تو در میان نهاد.

پس به هیئت گنجی در آمدی:

بایسته و آزانگیز

گنجی از آن‌دست

که تملک خاک را و دیاران را

از این‌سان

دلپذیر کرده است!



نامت سپیده‌دمی‌ست که بر پیشانی آسمان می‌گذرد

ـ متبرک باد نام تو! ـ

و ما همچنان

دوره می‌کنیم

شب را و روز را

هنوز را . . .

۲۹ بهمن ۱۳۴۵

از مجموعۀ «مرثیۀ خاک»