قاصدک

مهدی اخوان‌ثالث: قاصدک (کانون پرورش فکری)

قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟

از کجا، وز که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی، امّا، امّا

گِرد بام و درِ من

بی‌ثمر می گردی.

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری ـ باری

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس

برو آنجا که تو را منتظرند

قاصدک!

در دلِ من همه کورند و کرند.

دست بردار ازین در وطنِ خویش غریب.

قاصدِ تجربه‌های همه تلخ،

با دلم می‌گوید

که دروغی تو، دروغ؛

که فریبی تو، فریب.

قاصدک! هان، ولی . . . آخر . . . ای‌وای!

راستی آیا رفتی با باد؟

با توام، آی! کجا رفتی؟ آی . . .!

راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟

مانده خاکسترِ گرمی، جائی؟

در اجاقی ـ طمعِ شعله نمی‌بندم ـ خُردک شرری هست هنوز؟

قاصدک!

ابرهای همه عالم شب و روز

در دلم می‌گریند.

تهران ـ شهریور ۱۳۳۸

از مجموعۀ «آخر شاهنامه»